28-07-08

I Hope that pain is temporary

Het noodlot heeft weer eens toegeslagen, na 30km fietsen is er in mijn groep iemand tegen het achterwiel van zijn voorganger gereden en gevallen, met gevolg dat er zeker 7 man mee zijn gevallen. Natuurlijk was ik er ook bij, ik kon niet naar links of rechts en ben zodus frontaal over de mannen die voor mij reden gevallen. Tegen zeker 45km/h over kop tussen fietsen en benen en armen en wielen, da wilt ge echt ni meemaken, maar ik heb het al de tweede keer voor. Vorige keer was mijn eleboog gebroken, nu weet ik het nog niet. Maar ik weet wel dat ik na de valpartij heel even mijn buwustzijin ben verloren tot Johan Lieckens (ja Johan) mij wakker schudde en vroeg of alles ok was. Ik voelde niets meer in mijn benen en dacht op dat moment echt het ergste (rem. M . Herremans)ik ben dan snel naar de kant gekropen want er kwam een peleton aan en ik lag in het midden v.d. weg. Na enkele min voelde ik me wel iets beter alleen mijn rug deed geweldig veel pijn, ik heb ook toen ik neerkwam ne krak gevoeld in mijn rug. Maar er lagen nog verschillende atleten in het gras en de ambulance was onderweg, ik heb dan samen met Johan geprobeerd om terug te rijden naar de wisselzone. Samen hebben we dan onze trouwe supporters wat kunnen geruststellen, alleen was ik zelf niet gerust want de pijn in mijn rug was niet te doen. Na een klein uurtje en verzorging van de schaafwonden heb ik besloten om enkele dagen af te wachten en te zien of het mijn spieren rond mijn rug zijn die volledig opgekrampt zijn. Als het Woensdag niet beter is ga ik toch naar de kliniek voor platen te laten nemen, want het doet verduiveld veel pijn, alles zelfs... ja alles!!!!!Het sportieve van de dag was dan dat ik ongelooflijk goed bezig was. Ik had voor mijn doen goed gezwommen en na een razend snelle wissel ben ik direct naar twee atleten voor mij gefietst. We zijn toen samen gaan ronddraaien en haalden steeds maar meer atleten in. Toen heb ik iedereen aan het werk gezet om zoals bij een echte ploegentijdrit korte overnames te nemen om alzo het tempo heel hoog te houden. Dat is natuurlijk het voordeel dat ze mij kennen en mijn leeftijd, als dien ouwe iets zegt nemen die jonge gasten dat wel aan, zionder dat ik natuurlijk niet vergeet om zelf zeker mijn deel van het werk op te knappen. Zo zijn we naar voor gestormt en toen de valpartij gebeurde waren we genaderd op groep 2 met Yeray Luxem en Steven V Herzele topt op 20 sec; dus zonder valpartij kan ik meedoen voor de 6de plaats algemeen, en dat was werkelijk minuten voor de ander Masters. Jammer Jammer jammer, maar shit happens, nu maar hopen dat mijn rug het houd en vlug beter word. Al bij al denk ik nu dat , als je valt in een wedstrijd , wat tegenslag is , je nog altijd veel geluk moet hebben want tegen zulke snelheid kunnen de gevolgen nog veel dramatiser zijn. PS toen we vielen was mijn gemiddelde 43km/h en dan moest het beste ( mijn lopen ) nog komen.kapelle_od_bos_260708_046kapelle 053kapelle 127kapelle 131kapelle 128kapelle 074

21:47 Gepost door fam Jurgens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.